Mam oczy i widzę świat!

Jak to się dzieje, że widzimy otaczający nas świat?

Promienie światła odbijają się od otaczających nas przedmiotów i trafiają do naszych oczu. Ta czarna plamka na środku naszego oka to otwór, przez który światło do niego wpada - nazywa się źrenica. Źrenica rozszerza się, gdy światła jest mało i kurczy się, gdy światła jest za dużo.

Jak działa źrenica?

Stań przed lustrem w ciemnym pokoju i zobacz jak wyglądają twoje źrenice. Są duże. Jest ciemno więc oko chce mieć więcej światła, by widzieć otaczające nas przedmioty, dlatego otwór, który wpuszcza światło jest duży. A teraz poświeć latarką, skieruj latarkę na swoją twarz, oczy. Co się stało? Źrenica się zwęziła, otwór stał się mniejszy.

Czy wiecie, że źrenica mimowolnie rozszerza się również wtedy, gdy patrzymy na obiekt, który nam się podoba? Metodę tą wykorzystywali dawni kupcy, patrzyli klientowi w oczy i wiedzieli, czy jest zainteresowany towarem czy nie, dzięki temu mogli mu zaproponować odpowiednią cenę. Także zawodowi gracze np. w karty często zakładają ciemne okulary, by przeciwnicy nie zorientowali się, czy dostali dobre, czy złe karty.

Widzimy do góry nogami!

Czy wiecie, że oko rejestruje odwrócony obraz? Wpadającą do oka promienie światła odbiera siatkówka, obraz na siatkówce jest obrócony! W pierwszych dniach życia mózg uczy się, jak odwracać go do prawidłowej pozycji. Zatem przez kilka pierwszych dni swojego życia widzimy do góry nogami!

Obraz, który widzimy nie jest więc tylko światłem, które odbiera oko. To nasz mózg przetwarza sygnał od oka. Tak naprawdę patrzymy myśląc! Dlatego często patrząc w chmury coś nam one przypominają - smoka, statek lub pieska. Każdy z nas patrzy na taką chmurę i może mu ona przypominać coś zupełnie innego, bo każdy z nas inaczej myśli.

Doświadczenie 3: weź farbki i zrób kolorowe plamy na kartce papieru. Popytaj co komu dana plama przypomina.

Nasz mózg można oszukać!

Mózg od najmłodszych lat uczy się odczytywać i interpretować bodźce i obrazy, które do niego docierają. Często interpretacje te są sprzeczne z tym, co faktycznie powinien widzieć - nazywamy to iluzjami optycznymi.



Część obrazu, który widzimy mózg zgaduje!

Gdyby nam ktoś powiedział, że wprost przed ami znajduje się obszar, którego nie widzimy z pewnością w to nie uwierzymy! A jednak - miejsce na siatkówce, gdzie znajduje się nerw wzrokowy nie ma receptorów odbierających światło. Ta część oka jest ślepa!  Miejsce to nazywamy ślepą plamką. Jednak nie spostrzegamy czarnej dziury w polu naszego widzenia, prawda? Nasz mózg po prostu zgaduje co widzimy w tym obszarze i zapełnia lukę szczegółami otaczającego tła.

comments powered by Disqus
cancel